با سلام خدمت دوستان از امروز دوباره در خدمتتان هستم و ان شا الله خواهم بود

این که چرا مدتی نبودم بماند گرچه برخی از دوستان تا اندازه ای در جریان هستند 

آنچه اکنون مهم است به سرانجام رساندن دی پی تی است و لاغیر.

در این مدت گرچه نمی نوشتم اما تقریبا به تمام وبلاگ های دوستان روزانه سر زده ام

و دورادور با تعدادی از ایشان صحبت کرده ام تلاش جمعی مان خوب است اما متاسفانه

نقشه راه درستی در دست نیست.

یعنی چه یعنی این که هیچ برنامه مدونی برای رسیدن به دی پی تی نداشته ایم 

واضح تر بگویم روشن است که از ابتدا می دانستیم این طرح مخالفینی دارد و این مخالفین

در به بن بست کشیدن این طرح هیچ کوتاهی نخواهند کرد اما هرگز نیاندیشیدیم که

برای مقابله احتمالی آنها چه باید کرد و پیوسته در این ماجرا ابتکار عمل دست طرف مقابل 

بوده است و ما صرفا واکنش نشان داده ایم البته گاهی با تاخیر گاهی هم واکنش بی واکنش.

این که چرا این طور شده است روشن است انجمن فیزیوتراپی در بهترین حالت از افرادی

پر شده است که وقت سر خاراندن هم ندارند چه برسد به فکر کردن به این مسائل.

همین است که آن نامه کذایی سر وقت فرستاده نمی شود و معاون آموزشی و بعضا 

برخی از اعضا شورا هنوز توجیه نیستند که اصلا چرا فیزیوتراپی باید دی پی تی داشته

باشد!!!!

چرا باید توجیه باشند وقتی قبل از ما طرف مقابل آنها را توجیه کرده اند؟؟

مخالفین در همه جا شایع کرده اند یا بهتر بگویم در برخی  موارد ثابت کرده اند که

دی پی تی خروج از  روال منطقی و یک نوع زیاده خواهی است.

زیاده خواهی که دخالت در رشته های دیگر ایجاد کرده و باعث هرج و مرج در نظام 

سلامت خواهد شد.

در مقابل این سمپاشی ما چه کرده ایم ؟؟؟؟

یک سری صحبت های کلی راجع به دی پی تی در جلسات شورا و صحبت های

کلی تر در رابطه با نقش دی پی تی در ارتقای نظام سلامت.

چهره ای که آنها از ما ترسیم کرده اند چهره کسانی است که در پس این تلاش 

می خواهند کاری غیر از فیزیوتراپی انجام دهند(دخالت در امور دیگر پزشکی)

و ما در مقابل ؟؟؟؟

راستی این کارها پیشکش یک نفر به انجمن بسپارد که نامه هایش را زودتر

پست کند و در هزاره سوم ارتباط با وزارتخانه از طریق پست دود سرخپوستی

میسر نیست.

 طنز تلخی است حکایت ما و انجمن.